جمعه 22 فروردین 1393     یازار :  kölgə siz
+0
این بنای تاریخی كه بازماندهٔ مسجد معروف علی شاه -وزیر محمد خدابنده- و ابوسعید بهادرخان است در بین سال های ۷۲۴-۷۱۶ هجری ساخته شده است. گفته می شود در قسمت جنوبی دارای طاقی بزرگ بوده كه به علت عجله در ساختن و عدم رعایت اصول معماری در همان ابتدا فرو ریخته است. ابن بطوطهجهانگرد مراكشیدر بازدید از این بنا نوشته كه صحن آن با سنگ های مرمرفرش گردیده و دیوارها نیز با كاشی های بسیار زیبا پوشانده شده بود و جوی آبی در وسط آن جاری بوده است. حمدالله مستوفیایوان آن را بزرگ تر از از ایوان مدایندانسته و از سنگ های مرمر آن به نیكی یاد كرده است. یكی از تجار ونیزیكه در سال ۸۸۶ هجری از این مسجد دیدن كرده آن را به حدی زیبا یافته كه گفته: »زبان از تعریف آن عاجز است«. این بنای تاریخی كه نمونه ای از معماری ایلخانیو مجموعه ای زیبا از هنر گچ بری، كاشی كاری و هنرهای تزیینی سنگی بود، به مرور زمان و خصوصاً در دورهٔ قاجارروبه ویرانی نهاد و تدیل به انبار غله و پادگان نظامی گردید و در انقلاب مشروطیت صدمات فراوانی را به خود دید.
آچار سؤزلر : تبریز,